Alışacaksın...

16.12.2007

Sabah her zamanki gibi 05:30'da kalktık. Alışmıştık artık, herşeyi sırayla ve düzen içerisinde yapmaya. Uyandıktan hemen sonra tuvalet ve lavabo ihtiyacı, ardından giyinme. Giyinme kısmı halen uzun sürüyor. Hele o botlar... O botları giymek henüz tam açılmadıkları için çok zor oluyor gerçekten.

Bugün pazar. Saat 07:00'da dışarıya çıktığımda kahvaltı bitmişti. Özellikle geç çıktım. Kantinden iki poğaça ve bir çay işimi görüyor nasıl olsa. Dedim ya bugün pazar. 09:00'a kadar kimse gelmedi. Orhan astsubay geldi en sonunda içtima almaya. Orhan astsubay Nevşehirli, çok açık sözlü, samimi ve babacan. İştimadan sonra gazinoda (gazino deyince eğlenceli bir mekan geliyor insanın aklına oysa dört duvar ve sandalyelerden ibaret askeriyede er gazinoları) ilk dersimize geçtik. İki saat sonra saatler onbiri gösterdiğinde ilk nöbet saatim gelmişti. Orhan astsubaydan izin alarak koğuştaki yerime doğru ilerledim. Elağzığ'lı Soner'den devraldım koğuş nöbetini.

Şu an bu yazıyı yazarken, koğuş koridorunun başında bulunan nöbet yerinde nöbetteyim. Onbir oniki nöbeti. Yanımda kademeden (bakım - onarım) Ramazan Çavuş var. O da kendi birliğinin nöbetçisi bugün. Koğuş ince uzun bir koridor ve koridora sağlı sollu sıralanmış onbir odadan oluşuyor. Bir de tuvalet var içeride. Duvarlar talimatlar ve uyarı resimleriyle dolu. Ramazan'la sohbetteyiz...

Saat 22:00. nöbetten sonra aynı düzen içerisinde geçti günümüz. Bugün ilk defa yanaşık düzen eğitime geçtik. Eğitim az da olsa zorlayacak görünüyor. En kalabalık koğuşlardan birine düştüm. Odada şu an onaltı kişi var. Yatmak için son hazırlıklar yapılıyor. Hıfsı Hocam (Fırat Üniv. doç.) botunu boyuyor ayak ucumda. Soldaki yataklarda Hakan, Serkan ve birkaç arkadaş yol izni muhabbetinde. İşte yine hızlıca açılan kapı ve kar maskesiyle içeri dalıp "paspas var mı?" diye soran Avukat Onur. Biraz fazla konuşup densiz olduğundan normaldir bu tür hareketler onun için. Herkes yorgunluktan bezmiş temizliğini yaparken, o botlarla hala !...

Bugün odam üçüncü kez değişti. Söylemiştim onaltı kişilik bir koğuş var. Benim yatağım duvar dibinde değil ortada kalıyor. İki ranza yan yana ve ben alt kattayım. Yanımdaki ranzanın alt katı yatağıma bitişik. Garip bir durum. İsmini bilmediğim yan komşum homurdanarak uyumayar çalışıyor. Belli ki seslerden ve ışıktan rahatsız. Birkaç dakika içinde ışıklar sönecek ve ben yine uyumaya çalışacağım...