Zıvanadan Çıkmışız

Şiirlerini dinledikçe, hep "neden" diye düşünmüştüm. Neden onun şiirlerini ailesi, yakın çevresi ve sınırlı bir edebiyat zümresi bilir ve okur diye. Şiirlerini okurken ve onun ağzından dinlerken; bir Orhan Veli, bir Necati Cumalı okur, dinler gibiydim sanki. Çok beğendiğim şiirlerinden biri olan "annem" şiirinden birkaç mısra yazmadan geçemeyeceğim,

Sevgili Anacığım

Bu gün anneler günü …
Mayısta anneler günü olur ana,
Sen de bilesin diye yazıyorum bunu, utana utana…

Büyük kentlerde anneler gününde, hediyeler,
Beyaz karanfiller sunulur,
Kutsal emeklerin yüce sevgilerin ödülü.

Bilirim yine elinde çapa ile geldi bahar sana,
Yine iki büklümsün.
Bir zaman bana verdiğini, şimdi de veriyorsun,
O uzak köyümüzdeki, el kadar toprağına…

Mayısta anneler günü olur ana
Sen de bilesin diye yazıyorum bunu, utana utana,
Sırtında gezdim bir zaman,
Ahırda, tarlada , dağda
Benim ayağıma diken, senin yüreğine hançerdi batan.

Sen
Çatlamış körpe dudaklarıma ağlayan,
Gözlerin var ya gözlerin…
En güçlü kötülüklere kalkan.
‘Seni okutacağım’ diye,
Ant içen kahraman.
Ve öküzünü satıp,
Kente ilk gönderirken ardımdan,
Sabahlara dek dualar okuyan.

Sağol anam,
Büyüdüm şimdi
Sen ‘kurtul evladım git buralardan’’ demiştin ya,
Gittim uzağa,

Bugün anneler günü,
Bağışla yine elini öpemedim.
Ana gibi yar olmazmış, vatan gibi diyar,
Ağlamak hafifletir yüreğini belki,
Ağla ki olasın bahtiyar.

Bu gün Anneler Günü Ana,
Bir iyilik daha yap evladına;
Bir karanfil tohumu at,
O çapaladığın eski toprağa…

O da sonunda şiirlerini bir kitapta toplayıp yayınlamaya karar verdi. Şimdilik sadece ismini biliyorum kitabın ve hasretle, raflarda göreceğim günü bekliyorum.


* Kitabın Adı: Zıvanadan Çıkmışız
* Yazar: Mehmet Fikret Yılmaz
* Tür: Edebiyat - Şiir